assassins creed black flag resynced bossfight review

Το 2013, όταν το Assassin’s Creed IV: Black Flag κυκλοφόρησε για πρώτη φορά, η σειρά βρισκόταν σε μια περίεργη αλλά πολύ δυνατή περίοδο. Ο κύκλος του Ezio είχε κλείσει, ο Desmond είχε αφήσει ένα μεγάλο κενό και η Ubisoft αποφάσισε να μας βγάλει από τις γνώριμες πόλεις και να μας ρίξει στη Χρυσή Εποχή της Πειρατείας. Το αποτέλεσμα ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα και επιτυχημένα παιχνίδια της σειράς, με τον Edward Kenway και το πλοίο του το Jackdaw να μένουν στη μνήμη του κοινού για περισσότερο από μία δεκαετία.

Η επιστροφή του Black Flag ήταν για χρόνια ένα κοινό μυστικό. Οι διαρροές είχαν γίνει τόσες πολλές, ώστε σχεδόν όλοι γνώριζαν τι ετοίμαζε η Ubisoft, την ώρα που η ίδια απέφευγε να το παραδεχτεί. Στη μέση βρέθηκε ακόμη και ο Matt Ryan, ο ηθοποιός του Edward, ο οποίος είπε σε έναν fan πως ίσως χρειαστεί να ολοκληρώσει ξανά το παιχνίδι έχοντας ως αποτέλεσμα τη Ubisoft να απειλεί με νομικές ενέργειες. Κάπως έτσι, ύστερα από χρόνια φημών, βρισκόμαστε ξανά εδώ, έτοιμοι να σαλπάρουμε στις θάλασσες της Καραϊβικής.

Αρχικά παρότι έχω μεγάλη επαφή με τη σειρά, οφείλω να ομολογήσω πως το αρχικό Black Flag ήταν ένα από εκείνα τα παιχνίδια που είχα παίξει αρκετά γρήγορα και κάπως πρόχειρα. Δεν είχα εξερευνήσει κάθε νησί, ούτε είχα κρατήσει στη μνήμη μου όλες τις αποστολές και τις μικρές λεπτομέρειες. Για αυτό προσπάθησα να προσεγγίσω το Resynced όσο το δυνατόν περισσότερο σαν ένας νέος παίκτης και όχι σαν κάποιος που κάνει απευθείας σύγκριση με την έκδοση του 2013. Και μάλλον αυτή ήταν η καλύτερη επιλογή, γιατί πολύ γρήγορα σταμάτησα να σκέφτομαι τι υπήρχε παλιά και άρχισα απλώς να απολαμβάνω αυτό που είχα μπροστά μου.

Η ιστορία ακολουθεί τον Edward Kenway, έναν νεαρό Ουαλό που αφήνει πίσω τη γυναίκα του με την ελπίδα ότι θα επιστρέψει πλούσιος και θα τους χαρίσει μια καλύτερη ζωή. Μόνο που ο Edward δεν είναι κάποιος μεγάλος ήρωας και σίγουρα δεν ξεκινά ως Assassin. Έχει φιλοδοξίες, είναι πεισματάρης και αρκετές φορές εγωιστής. Κυνηγά το χρήμα και τη δόξα, μέχρι που η μοίρα τον φέρνει στη μέση της διαμάχης ανάμεσα στους Assassins και τους Templars.

Αυτό είναι και ένα από τα στοιχεία που κάνουν την ιστορία του τόσο ανθρώπινη και εύκολα relatable. Ο Edward δεν θέλει να σώσει τον κόσμο. Θέλει να αποδείξει ότι μπορεί να γίνει κάτι περισσότερο, όμως στην προσπάθεια του παίρνει λάθος αποφάσεις με αποτέλεσμα να πληγώνει ανθρώπους όμως καταλαβαίνει αργά το πραγματικό κόστος των επιλογών του. Είναι εύκολο να συνδεθείς μαζί του, όχι επειδή είναι τέλειος, αλλά ακριβώς επειδή δεν είναι. Το σενάριο παραμένει ως σήμερα από τα καλύτερα που έχει προσφέρει η σειρά και το Resynced το ενισχύει χωρίς να προσπαθεί να το ξαναγράψει.

Η νέα έκδοση περιλαμβάνει επιπλέον σκηνές και νέο υλικό, με τον αρχικό σεναριογράφο Darby McDevitt να επιστρέφει για δύο νέες σκηνές. Ορισμένες προσθήκες εξηγούν καλύτερα τις σχέσεις και τις εσωτερικές συγκρούσεις του Edward, ενώ άλλες αφήνουν μικρές νύξεις για πράγματα που το πρωτότυπο δεν είχε αναπτύξει αρκετά. Παράλληλα, προστέθηκαν νέες αποστολές για χαρακτήρες όπως ο Blackbeard καθώς και ένα νέο κεφάλαιο οκτώ αποστολών. Το θετικό είναι ότι το νέο υλικό δεν μοιάζει ξένο. Δένει τόσο φυσικά με την υπόλοιπη περιπέτεια, ώστε ένας νέος παίκτης δύσκολα θα ξεχωρίσει τι υπήρχε εξαρχής και τι προστέθηκε τώρα.

Οι μεγαλύτερες αλλαγές γίνονται αισθητές στο gameplay. Το parkour είναι πιο ομαλό και προσφέρει περισσότερο έλεγχο, το stealth επιτρέπει πλέον ελεύθερο crouch και η μάχη βασίζεται περισσότερο στο σωστό parry και στην αντίδραση του παίκτη. Οι παλιές αποστολές παρακολούθησης έχουν επίσης γίνει λιγότερο κουραστικές. Αν αποκαλυφθείς, το παιχνίδι δεν σε πετά πάντα πίσω από την αρχή, αλλά μπορεί να αλλάξει τον στόχο και να σου επιτρέψει να συνεχίσεις με διαφορετικό τρόπο. Πρόκειται για αλλαγές που μπορεί να ακούγονται μικρές, όμως κάνουν μεγάλη διαφορά στη συνολική ροή.

Το ίδιο ισχύει και για τη θάλασσα. Η Ubisoft Singapore γνωρίζει αυτό το κομμάτι καλύτερα από οποιονδήποτε, αφού είχε εργαστεί στις ναυμαχίες του αρχικού Black Flag και αργότερα πέρασε χρόνια αναπτύσσοντας το Skull and Bones. Το Resynced αξιοποιεί αυτή την εμπειρία με πιο άμεσο χειρισμό, καλύτερη πλοήγηση, νέες επιλογές για τα κανόνια και ομαλή μετάβαση από τη θάλασσα στις μεγάλες πόλεις χωρίς loading screens. Δεν παίρνει απλώς στοιχεία από το Skull and Bones, αλλά χρησιμοποιεί την τεχνογνωσία που απέκτησε η ομάδα, χωρίς να πειράζει όσα έκαναν ξεχωριστή την αρχική εμπειρία.

Το Jackdaw παραμένει η καρδιά του παιχνιδιού. Μπορεί να ξεκινήσεις με έναν συγκεκριμένο προορισμό, αλλά ένα εχθρικό πλοίο, ένα μικρό νησί ή μια καταιγίδα είναι αρκετά για να σε βγάλουν τελείως από την πορεία σου. Οι ναυμαχίες παραμένουν εντυπωσιακές, το boarding δεν σταματά να είναι απολαυστικό και cool και η αναβάθμιση του πλοίου προσφέρει πάντα έναν καλό λόγο για να αναζητήσεις ακόμη μία μάχη με πλοίο ή με φρούριο.

Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμα του παιχνιδιού. Παρά το άπλετο περιεχόμενο, δεν ένιωσα ότι είχα μπροστά μου μια ατελείωτη λίστα από αγγαρείες. Υπάρχουν οχυρά, συμβόλαια θανάτου, κυνήγι θησαυρών, καταδύσεις, αναβαθμίσεις και αρκετές δευτερεύουσες αποστολές, όμως όλα συνδέονται με τη βασική φαντασίωση του να είσαι πειρατής.

Για αλλαγή, ήταν πραγματικά ευχάριστο να παίξω ένα Assassin’s Creed χωρίς περιττά RPG στοιχεία, skill trees και περιοχές κλειδωμένες πίσω από levels. Εδώ έχουμε απλή παραδοσιακή δράση, stealth, parkour και έναν κόσμο γεμάτο πράγματα που θέλεις να κάνεις επειδή διασκεδάζεις και όχι επειδή πρέπει να ανεβάσεις ένα βαθμό. Το Resynced παραμένει ένα καθαρό action-adventure, το οποίο δανείζεται σύγχρονες ιδέες χωρίς να χάνει τη μορφή του.

Ο οπτικός τομέας είναι πραγματικά εντυπωσιακός. Η Καραϊβική δεν είναι απλώς πιο καθαρή ή πιο φωτεινή, αλλά μοιάζει ζωντανή. Από τις πυκνές ζούγκλες και τις γεμάτες δρόμους πόλεις μέχρι τον φωτισμό, τον πλούσιο βυθό και τις καταιγίδες, σχεδόν κάθε περιοχή έχει κάτι που τραβά το βλέμμα.

Πολύ συχνά έπιανα τον εαυτό μου να σταματά για να χρησιμοποιήσει το Photo Mode, είτε για μια ήρεμη στιγμή στην παραλία είτε για μια ναυμαχία, ένα ζώο ή ένα μεγάλο κύμα που χτυπούσε το Jackdaw. Έχει γίνει μια εξαιρετική μεταφορά του αρχικού κόσμου και ανήκει στις σπάνιες περιπτώσεις όπου ένα remake δεν σβήνει την εικόνα του πρωτοτύπου, αλλά τη φέρνει σωστά στο σήμερα.

Το ίδιο προσεγμένος είναι και ο ήχος. Τα κανόνια έχουν την ένταση που πρέπει, η θάλασσα και ο καιρός γεμίζουν κάθε ταξίδι, ενώ τα sea shanties παραμένουν από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία του παιχνιδιού, με δέκα νέα τραγούδια να προστίθενται στα 35 του πρωτοτύπου. Ο εξαιρετικός Matt Ryan επιστρέφει με νέες ατάκες και motion capture, χαρίζοντας ξανά στον Edward τη φωνή και τον χαρακτήρα που τον έκαναν τόσο αγαπητό. Παρότι έχουν περάσει δεκατρία χρόνια, η νέα ερμηνεία του δένει χωρίς πρόβλημα με το παλιό υλικό.

Φυσικά, δεν έχουν εξαφανιστεί όλα τα σημάδια της ηλικίας του. Κάποιες δραστηριότητες επαναλαμβάνονται, το AI δεν αντιδρά πάντα σωστά και ορισμένες κινήσεις του parkour μπορούν ακόμη να οδηγήσουν τον Edward σε διαφορετικό σημείο από αυτό που είχες στο μυαλό σου. Είναι όμως μικρές αδυναμίες μέσα σε μια εμπειρία που σχεδόν σε κάθε άλλο σημείο λειτουργεί εξαιρετικά.

Το Assassin’s Creed Black Flag Resynced δεν είναι απλώς μια όμορφη επιστροφή. Είναι η απόδειξη ότι η Ubisoft μπορεί να κοιτάξει το παρελθόν της, να κρατήσει όσα λειτουργούσαν και να αλλάξει όσα είχαν μείνει πίσω. Θα μπορούσε να αποτελέσει μια νέα αρχή τόσο για την ίδια όσο και για την επιστροφή παλαιότερων παιχνιδιών της σειράς. Και γιατί όχι, η επόμενη στάση να μας οδηγήσει στις πραγματικές ρίζες της, με ένα πλήρες remake του πρώτου Assassin’s Creed.

Μέχρι τότε, το Resynced αποτελεί μία από τις καλύτερες πειρατικές περιπέτειες που μπορεί να παίξει κάποιος σήμερα. Η νοσταλγία μπορεί να μας ανέβασε ξανά στο Jackdaw, όμως δεν ήταν αυτή που μας κράτησε στο κατάστρωμα. Μας κράτησε ένας πανέμορφος κόσμος, ένας εξαιρετικός πρωταγωνιστής και ένα παιχνίδι που θυμίζει πόσο απολαυστικό μπορεί να γίνει το Assassin’s Creed όταν ξέρει ακριβώς τι θέλει να είναι.