Το Luigi’s Mansion 2 HD, είναι η ανανεωμένη έκδοση του επιτυχημένου παιχνιδιού Luigi’s Mansion: Dark Moon HD που κυκλοφόρησε πρώτη φορά το 2013 για το Nintendo 3DS. Στην έκδοση αυτή, ο Luigi επιστρέφει σε έναν κόσμο γεμάτο φαντάσματα με μυστήρια και μαγευτική ατμόσφαιρα, αναλαμβάνοντας τον ρόλο ενός απρόθυμου και φοβητσιάρη ήρωα που καλείται να σώσει την κατάσταση. Ο τίτλος έρχεται σε μια ήσυχη περίοδο από άποψης κυκλοφοριών για τη Nintendo, αφού όπως φαίνεται τα καλύτερα χαρτιά της τα κρατάει για το δεύτερο μισό του έτους.

Το παιχνίδι δεν είναι τόσο μακρινό και κυκλοφόρησε σε μια τρομερά διάσημη κονσόλα, όπου είχε επίσης και ικανοποιητικές πωλήσεις σαν τίτλος. Αυτό σημαίνει ότι ένα σεβαστό μέρος των κατόχων Switch, ίσως να έχει ασχοληθεί στο παρελθόν με το παιχνίδι και να σκέφτεται τώρα την επιστροφή του στον αγαπημένο τίτλο. Το Dark Moon ήταν αναμφίβολα ένα πολύ διασκεδαστικό παιχνίδι που μεγάλωσε κι άλλο το franschise του Luigi και μεταξύ των αποκλειστικών τίτλων που ξεχώρισαν για το 3DS. Το Luigi’s Mansion 2 HD φέρνει πολλές αναβαθμίσεις στον τίτλο και δε νομίζω ότι περιμένετε κάποιο review για να σας πείσει ότι πρόκειται για την καλύτερη έκδοση του παιχνιδιού μέχρι σήμερα. Παρόλα αυτά υπάρχει και μια σοβαρή έλλειψη που δεν ευθύνεται το Switch για αυτό, την οποία θα την αναφέρουμε στη συνέχεια μαζί με τις υπόλοιπες διαφορές.

Ξεκινώντας με την ιστορία του παιχνιδιού, συναντάμε τον καθηγητή E. Gadd προβληματισμένο, αφού ένα μυστηριώδης φεγγάρι που κρατάει τα φαντάσματα ειρηνικά, έχει σπάσει, με αποτέλεσμα αυτά να γίνονται επιθετικά και να σκορπούν χάος. Εδώ θα μπει στην εξίσωση ο μικρότερος αδερφός του Mario, ο Luigi, καθώς ενώ απολαμβάνει τον υπνάκο του χωρίς να ενοχλεί κανέναν, ο καθηγητής τον τηλεμεταφέρει σε εκείνον χωρίς να του δίνει ιδιαίτερα την επιλογή, με σκοπό να τον βοηθήσει και να λύσει το μυστήριο. Εκείνος σαφώς απρόθυμος και ακόμα περισσότερο φοβισμένος καλείται να βρει το θάρρος και να ανταποκριθεί στον ρόλο του ήρωα που του ανατέθηκε και να επαναφέρει την τάξη στην Evershade Valley. Βλέπουμε ένα τίτλο σε γενικές γραμμές με αρκετή δόση χιούμορ και παρόλο που σχετίζεται με κυνήγι φαντασμάτων δεν είναι τρομακτικό. Είναι σαφώς σκοτεινό και ατμοσφαιρικό, παραμένοντας όμως ανάλαφρο και αρέσκεται αρκετά στο να τσαλακώνει τον πρωταγωνιστή του.

Το παιχνίδι χωρίζεται σε πέντε βασικές τοποθεσίες που καθεμιά από αυτές απαρτίζεται από διάφορα επίπεδα. Τις επισκεπτόμαστε συχνά, με κάθε φορά να υπάρχει νέος σκοπός μέχρι να ολοκληρωθεί το main quest της κάθε έπαυλης και να προχωρήσουμε στην επόμενη. Το level design του ξεχωρίζει ακόμα, όπως και με την αρχική έκδοση. Είναι αρκετά έξυπνα δοσμένο, με κάθε επίπεδο να υπάρχει εξαρχής στην έπαυλη και να μπορείς να πάρεις μια μικρή γεύση του τι έπεται. Σε πιάνει και προ εκπλήξεως όμως, καθώς αντικείμενα που δεν πίστευες ότι θα ήταν μέσα στους μηχανισμούς του παιχνιδιού, εν τέλη να είναι κάτι σημαντικό για κάποιο επόμενο level. Με πιο απλά λόγια, κάθε έπαυλη θυμίζει κάτι σαν puzzle που σταδιακά λύνεις.

Δίνοντας μου τη σχετική πάσα, το παιχνίδι είναι γεμάτο γρίφους πέρα από φαντάσματα. Σε βάζει συχνά στη διαδικασία να σκέφτεσαι με διάφορους τρόπους κάτι που το βρήκα ενδιαφέρον. Πολλοί γρίφοι είναι απλοί στη λύση, όχι όμως εύκολοι. Σε μερικούς η απάντηση μπορεί να βρίσκεται μπροστά στα μάτια μας από την αρχή και να αγνοούμε το προφανές. Άλλοι γρίφοι απαιτούν να είμαστε κάπως ανοιχτόμυαλοι και να έχουμε λίγο μεγαλύτερη φαντασία. Τα έχει παντρέψει σίγουρα πολύ ωραία, χωρίς να λείπουν τα σημεία όμως που να είναι λίγο πιο ανιαρά και να κάνει μια μικρή κοιλιά.

Ικανοποιητική βρήκα την ποικιλία και στα φαντάσματα που καλούμαστε να πολεμήσουμε. Υπάρχουν αρκετά διαφορετικά είδη φαντασμάτων, που το καθένα είναι ενοχλητικό με τον δικό του τρόπο. Παρόμοια κι εδώ, το καθένα έχει τη δική του ιδιαιτερότητα στον τρόπο προσέγγισης, κάτι που παίρνει λίγο χρόνο να ανακαλύψεις. Όλα έχουν τη δική τους “χορογραφία” στο σύστημα μάχης τους, που αν έχετε υπομονή θα κάνετε πολύ πιο εύκολη τη ζωή σας. Σχεδιαστικά είναι επίσης αρκετά όμορφα και ευρηματικά. Όλα είναι μοναδικά και χαρακτηριστικά στο μάτι, με ζωντανά χρώματα και ιδιαίτερα σχέδια, που συνολικά έχουν τη δική τους ξεχωριστή ταυτότητα. Έχουν ακόμα και διαφορετικές φωνές και κραυγές που ταιριάζουν απόλυτα με την εικόνα που τους δίνεται. Μικρές λεπτομέρειες που τις βλέπουμε παντού στο παιχνίδι και πάντα προσθέτουν επιπλέον κύρος.

Όσο αφορά το combat του, εδώ το παιχνίδι δεν έχει να δείξει ιδιαίτερα πολλά. Το μόνο όπλο που έχει στην κατοχή του ο Luigi είναι μια ειδικά τροποποιημένη ηλεκτρική σκούπα για να ρουφάει φαντάσματα και να συλλέγει πληροφορίες γι’ αυτά, με το όνομα Poltergust 5000. Είναι ο βασικός μηχανισμός του παιχνιδιού και γύρω από εκείνη περιστρέφεται όλο το σύστημα μάχης και gameplay. Πέρα από το να ρουφάει φαντάσματα, έχει μερικές ακόμα ιδιότητες, όπως το να εμφανίζει κρυμμένα πράγματα ή να παρέχει πολύ δυνατό κι εκτυφλωτικό φως, που αποτελούν κι αυτά περιστασιακά μέρος των μηχανισμών. Καθόλου δύσκολο να τα μάθεις και να τα συνηθίσεις, καθώς η πραγματική πρόκληση κρύβεται στις μάχες και την κατανόηση τους. Πρόκληση επίσης οφείλω να πω, κρύβεται και στον χειρισμό του Luigi που αρκετές στιγμές δεν είναι ιδιαίτερα ομαλός και άνετος στο χέρι, αν και ο Luigi υπακούει γρήγορα στις εντολές. Γενικά ο τίτλος έχει αρκετές στιγμές που θυμίζει παιχνίδι παλαιότερης γενιάς και ο χειρισμός του είναι μια από αυτές, παρόλο που έχει δεχθεί σημαντικές βελτιώσεις σε σχέση με την αρχική έκδοση.

Η βασική όμως διαφορά που λείπει και κάνει ουσιαστική διαφορά στον τίτλο, είναι αυτή του 3D. Κατανοώ πως δεν ευθύνεται το Switch για την απουσία αυτή, αλλά είναι κάτι που στο 3DS ξεχώριζε και εξύψωνε την εμπειρία. Το να βλέπεις τρισδιάστατα φαντάσματα και πράγματα να αιωρούνται στην οθόνη σου, έκανε την εμπειρία πιο άμεση και ταίριαζε γάντι σε έναν spooky τίτλο. Από την άλλη, αυτή η έκδοση έχει προσαρμοστεί απόλυτα και στις ικανότητες του Switch, αφού εισάγει το HD Rumble και πιο εκσυγχρονισμένα γραφικά. Περισσότερα pixels, πιο ζωντανά και λεπτομερή γραφικά και πιο ομαλές κινήσεις, είναι αυτά που ξεχωρίζουν εύκολα στο μάτι. Σαφώς πλέον μπορεί να παιχτεί και σε τηλεόραση χάρη στην ευελιξία του Switch, κάτι που προτίμησα αρκετά προσωπικά. Τα ζωντανά χρώματα του παιχνιδιού όμως φαίνονται υπέροχα στην OLED οθόνη της κονσόλας και σίγουρα, δε θα συναντήσετε κανένα πρόβλημα ούτε σε handheld ούτε σε TV mode. Όπως συνηθίζεται από τη Nintendo ειδικά αυτή τη γενιά, τα αποκλειστικά της τα προσέχει και λίγες φορές συναντάμε προβλήματα απόδοσης.

Η ακουστική εμπειρία του Luigi’s Mansion 2 HD είναι εξαιρετικά προσεγμένη και σημαντική για τη δημιουργία της ατμόσφαιρας του παιχνιδιού. Η μουσική επένδυση, ενισχύει το αίσθημα του μυστηρίου και του τρόμου, που είναι ανά σημεία ανατριχιαστική καθώς επίσης και θεματική για να ταιριάζει στην ιδιαίτερη ατμόσφαιρα κάθε έπαυλης. Τα ηχητικά εφέ προσεγμένα και ζωντανά, από τους ήχους των φαντασμάτων και τα γρυλίσματα, μέχρι τους θορύβους των πορτών και των βημάτων, που συμβάλλουν στη δημιουργία ενός ζωντανού και τρομακτικού περιβάλλοντος. Οι φωνητικές εκφράσεις του Luigi προσδίδουν χιούμορ και βάθος στον χαρακτήρα. Για παράδειγμα, το soundtrack του είναι τόσο καλό, που πολλές φορές όταν σταματάμε να παίζουμε, βρίσκουμε τον Luigi να σιγοτραγουδάει και να σφυρίζει το soundtrack που ακούμε κι εμείς. Οι περιβαλλοντικοί ήχοι, όπως ο άνεμος και οι περίεργοι θόρυβοι, ενισχύουν την αίσθηση του μυστηρίου και της αγωνίας. Όλα στο παιχνίδι έχουν τη δική τους ταυτότητα και δένουν αρμονικά μεταξύ τους. Η έκδοση του Switch κατέχει επίσης βελτιωμένη συνολικά ποιότητα στον ήχο.

Ενώ το παιχνίδι δεν είναι remake, αν συγκρίνουμε τις δύο εκδόσεις μεταξύ τους θα δούμε σημαντική αναβάθμιση στα γραφικά. Δεν μπορεί να συναγωνιστεί σε καμία περίπτωση τα γραφικά του Luigi’s Mansion 3, που κατά τη γνώμη μου είναι από τα πιο εντυπωσιακά παιχνίδια του Switch, αλλά παραμένει αρκετά όμορφο και ιδιαίτερο. Φαίνεται εύκολα στο μάτι, ότι παραμένει παιχνίδι παλαιότερης κονσόλας ειδικά, στο κομμάτι των κινήσεων, αλλά αν δεν έχετε σκοπό να το κρίνετε για τις λεπτομέρειες δε θα σας ενοχλήσει καθόλου.

Εκεί που θα ήθελα να δω ουσιαστικές βελτιώσεις στον τίτλο θα ήταν σίγουρα στο θέμα περιεχομένου και επαναληψιμότητας. Παρά τις βελτιώσεις που έχει δεχτεί, δεν προσθέτει σημαντικά νέο περιεχόμενο ή επίπεδα άξια αναφοράς. Υπάρχει multiplayer (online και local), όπου ξεκλειδώνεται αργότερα στο παιχνίδι με το ScareScraper Mode. Αφορά αποκλειστικά το κυνήγι φαντασμάτων και την επίλυση γρίφων είτε σε συνεργασία, είτε ως αντίπαλοι στον πύργο αυτό. Δεν συνδράμει κάπου στη βασική ιστορία, παρά μόνο σαν επιπλέον περιεχόμενο υπό τη μορφή mini games. Οι παίκτες που έχουν ήδη ολοκληρώσει το πρωτότυπο παιχνίδι στο 3DS μπορεί να μη βρουν αρκετό νέο υλικό για να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον. Επαναλαμβανόμενο επίσης μπορεί να θεωρηθεί και το gameplay του, λόγο κυρίως των βασικών μηχανισμών, που δεν εξελίσσονται και παραμένουν παρόμοιοι σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού.

Το Luigi’s Mansion 2 HD είναι μια πολύ καλή περίπτωση παιχνιδιού, που αξίζει να τη ζήσουν μικροί και μεγάλοι. Είναι σημαντικός τίτλος για το franschise, που το εξελίσσει και βάζει τις βάσεις για τα επόμενα. Προσφέρει μια πλούσια και γεμάτη εμπειρία που συνδυάζει κυρίως την εξερεύνηση και την επίλυση γρίφων. Ενώ μπορεί να θεωρηθεί γραμμικό, η πρόοδος του επιτυγχάνεται μέσω σκέψης και ικανοτήτων, που προσφέρει στο τέλος και τη σχετική ικανοποίηση. Ατμοσφαιρικό, με χιούμορ και απόλυτα προσεγμένο, αποτελεί μια σημαντική προσθήκη για τη βιβλιοθήκη κάθε gamer.

Είναι μια τέλεια αρχή για τους νεοεισαχθείς, καθώς πρόκειται να γνωρίσουν σημαντικούς χαρακτήρες του franschise και να εξοικειωθούν με μερικούς από τους μηχανισμούς που υιοθετούνται και στο τρίτο παιχνίδι, που κατά τη γνώμη μου είναι και το peak του franschise μέχρι στιγμής. Παρόλα αυτά, δε βλέπω την επιτακτική ανάγκη για κάποιον που έχει ήδη παίξει το παιχνίδι, να επιστρέψει, παρά μόνο αν αγαπάει αρκετά το αρχικό. Δε θα παραλάβει νέο περιεχόμενο, με την εμπειρία να παραμένει ίδια, παρά μόνο όπως μας μαρτυράει και ο τίτλος να είναι αναβαθμισμένη σε καλύτερη ποιότητα.