Όταν το Lost Soul Aside έκανε τη πρώτη εμφάνιση του το μακρινό 2016, πολλοί το συνέκριναν αμέσως με το Final Fantasy XV. Αυτό δεν ήταν τυχαίο. O director του Lost Soul Aside, Yang Bing έχει δηλώσει ανοιχτά ότι το παιχνίδι δημιουργήθηκε μετά από έμπνευση που πήρε από το JRPG της Square Enix, ειδικά από τον κομψό τρόπο μάχης και τον εκπληκτικό σχεδιασμό του κόσμου του. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα ατομικό έργο εξελίχθηκε σε κάτι με δική του ταυτότητα, αλλά οι ρίζες του παραμένουν ορατές. Από τις γρήγορες, κομψές μάχες με σπαθιά έως τα μαγευτικά τοπία, το Lost Soul Aside μοιάζει με ένα love letter προς το JRPG που ενέπνευσε τη δημιουργία του, ενώ παράλληλα επιδιώκει να χαράξει τη δική του πορεία.

Στον πυρήνα του, το Lost Soul Aside αφηγείται την ιστορία ενός μοναχικού πολεμιστή ονόματι Kazer, ο οποίος βρίσκεται δεμένος με ένα μυστηριώδες πλάσμα που μοιάζει με κρύσταλλο και ονομάζεται Arena. Η δύσκολη συνεργασία τους καθοδηγεί μεγάλο μέρος της αφήγησης, συνδυάζοντας προσωπικές δυσκολίες με το βάρος των μεγαλύτερων συγκρούσεων που συμβαίνουν στον κόσμο. Το παιχνίδι διατηρεί την αφήγηση σε μέτρια επίπεδα, αποκαλύπτοντας κομμάτια της ιστορίας καθώς εξερευνάτε και πολεμάτε σε όμορφα σχεδιασμένα περιβάλλοντα. Θέματα όπως η συντροφικότητα, η εμπιστοσύνη και η θυσία βρίσκονται στο επίκεντρο του ταξιδιού, προσδίδοντας στην έντονη δράση μια πιο “ανθρώπινη” πτυχή. Η ιστορία ωστόσο, δεν είναι το επίκεντρο του Lost Soul Aside. Πόσο μάλλον, είναι το αδύναμο του στοιχείο. Με ένα αρκετά generic σενάριο και χωρίς κάποιο suspense, βρήκα την ιστορία του τίτλου αρκετά βαρετή και μονότονη.

Το κύριο κομμάτι του Lost Soul Aside, είναι το combat. Με ξεκάθαρη έμπνευση από το Final Fantasy XV αλλά και από παιχνίδια Hack n’ Slash τύπου Devil May Cry, είναι αρκετά διασκεδαστικό και ανεπτυγμένο. Ωστόσο, το θέμα του Lost Soul Aside, είναι πως αυτό είναι όλο που κάνεις. Δεν υπάρχουν κάποια sidequest παρά μερικές εκτροπές που έχουν να κάνουν με την εξερεύνηση. Για παράδειγμα, υπάρχουν μερικά challenge rooms τα οποία έχουν συγκεκριμένους παραμέτρους στην αντιμετώπισή τους, όπως χρονικά όρια. Πέρα από αυτά τα challenge rooms, δεν υπάρχουν πολλά που προσφέρει το παιχνίδι, μιας και η ιστορία του δεν προσφέρει πολλά η ίδια.

Οι μηχανισμοί που προσφέρει το combat, είναι αρκετά σωστά δομημένοι, που καταφέρνει να μας δώσει ένα ομαλό και ικανοποιητικό playstyle. Οι μηχανισμοί επίσης είναι αρκετά απλοί, που αυτό είναι καλό, δίνοντας έτσι αρκετή προσβασιμότητα στον τίτλο, χωρίς να τον υποχρεώνει σε συγκεκριμένα skill levels.

Το σύστημα μάχης του Lost Soul Aside έχει να προσφέρει πολλά για κάθε κοινό, ειδικά σε fans του Hack n’ Slash. Παρατήρησα όσο έπαιζα, πως κάθε κίνηση μου, μπορεί να γίνει “canceled” με dodge ή με κάποια άλλη κίνηση. Αυτό είναι άκρως σημαντικό, ώστε να υπάρχει μια όμορφη ροή στο combat σαν ένας χορός. Κάτι όπως που με απογοήτευσε, είναι πως τα 4 διαφορετικά όπλα που υπάρχουν στο παιχνίδι, δεν έχουν κάποιο “βάρος” ή αίσθηση από πίσω τους. Γίνονται όλα με υπερβολική ταχύτητα και άψυχα.

Ωστόσο, δεν είναι όλα τόσο άσχημα όσο παρουσιάζονται. Αντιθέτως, είναι πολύ όμορφα. Οι χορογραφίες του Kazer είναι αρκετά εντυπωσιακές, όπως επίσης και των αντιπάλων του. Συγκεκριμένα, η μάχη με το boss με το όνομα Rose, θα μου μείνει στην ιστορία των αγαπημένων μου bossfights. Αυτό και αρκετά άλλα, ήταν σωστά φτιαγμένα από την UltizeroGames και δεν ήταν καθόλου απαιτητικές μάχες.

Με βάση αυτού, θα ήθελα να αναφέρω και την έλλειψη δυσκολίας του τίτλου, ή ακόμη και την επιλογή της, εφόσον δεν υπάρχει difficulty setting μέχρι να το τελειώσουμε για πρώτη φορά. Το παιχνίδι, για Hack n’ Slash σου κρατάει αρκετά το χέρι, καθιστώντας το αρκετά εύκολο. Αυτό όμως, είναι και καλό γιατί είναι ένα αρκετά “pick up and play” παιχνίδι χωρίς απαιτήσεις.

Ο Kazer μπορεί να είναι ένας απλός άνθρωπος, αλλά οι δυνάμεις του κρυστάλλινου δράκου Arena, είναι αρκετές. Μέσα στο ταξίδι τους, ο Arena δανείζει τις δυνάμεις του ώστε να απελευθερώσουν τις ψυχές των φίλων τους αλλά και την αδερφή του Kazer, την Louisa, από τον Aramon. Μια απειλή τόσο στον Kazer όσο και στην ανθρωπότητα. Ο Aramon έχει στο πλάι του άπειρα Voidrax, που είναι τα τέρατα του Lost Soul Aside, αν και δε βλέπουμε αρκετό enemy variety στο παιχνίδι. Πολλοί εχθροί είναι ανακυκλωμένοι με διαφορετικά χρώματα και attributes όπως ηλεκτρισμό, φωτιά και άλλα.

Εδώ να σημειωθεί πως μερικά attributes, είναι λίγο overtuned. Συγκεκριμένα, η φωτιά, ένα από τα 3 elements που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε μέσα από τα όπλα του Kazer, κάνει υπερβολικό damage μόλις πιάσει ένας εχθρός φωτιά. Αυτό μαζί με κάποια συγκεκριμένα combos, έβγαλε όλο το challenge που μπορεί να έχει το παιχνίδι. Ωστόσο, με ενθουσίασε το weapon customization που μπορούμε να κάνουμε στα όπλα μας, βάζοντας τους έτσι παραπάνω critical chance ή damage μαζί και την εμφάνιση τους.

Το Lost Soul Aside δυστυχώς υποφέρει από εχθρικές συναντήσεις, που κάνει το πανέμορφο του combat να καταντάει μια αγγαρεία με τις συνεχές συγκρούσεις που μπορεί να έχει ο παίκτης, κάθε 5 λεπτά. Θεωρώ πως εάν υπήρχαν περισσότερα από τα πανέξυπνα puzzles του, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα. Ή έστω εάν ο τίτλος ήταν κάπως περισσότερο ανοιχτός και όχι γραμμικός, ώστε να ήταν προαιρετικά αυτά τα enemy encounters.

Στο ταξίδι αυτό, θα έχουμε μαζί μας, μεταξύ άλλων, και την Liana. H Liana είναι μια μυστηριώδες χαρακτήρας, που μας βοηθάει με το να κάνουμε καταγράψουμε το ταξίδι μας σε βιβλίο ή αλλιώς το να κάνουμε save. Αυτά δεν είναι τα μόνα που κάνει η Liana, καθώς μπορούμε και να χρησιμοποιήσουμε ένα μικρό shop, να αλλάξουμε την εμφάνιση του Kazer ή να κάνουμε craft μερικά potions. Οι τοποθεσίες που βρίσκαμε την Liana, είναι αρκετά καλές, και αυτό είναι αρκετά σημαντικό καθώς κρατάει τη συνολική πρόοδο ομαλή.

Στον ακουστικό τομέα, το παιχνίδι είναι υπέροχο. Οι ήχοι από τα χτυπήματα μας, των εχθρών, αλλά και η εντυπωσιακή μουσική υπόκρουση δένουν αρμονικά. Για παράδειγμα, το Lost Soul Aside είχε μέσα και κομμάτια όπως το Armada από τους Two Steps From Hell. Κάθε μουσικό χαλί ήταν ξεχωριστό και με κρατούσε σε ενδιαφέρον. Παρ’ όλα αυτά, υπήρχαν μερικά προβλήματα στον ήχο. Συγκεκριμένα, κάποιες αλλαγές γίνονταν απότομα ή σε ορισμένες στιγμές δεν υπήρχε καθόλου μουσική, κάτι που δημιουργούσε αμηχανία.

Όσο εξαιρετική είναι η μουσική υπόκρουση του Lost Soul Aside, άλλο τόσο κακό είναι και το αγγλικό voice over του. Ποτέ στην πορεία μου ως παίκτης, δεν άλλαξα την ομιλούμενη γλώσσα πιο γρήγορα. Το αγγλικό dub ήταν άψυχο, αταίριαστο και εκτός χρόνου. Ωστόσο, στα ιαπωνικά ή στα κινέζικα όπου και είναι η μητρική του γλώσσα τα πράγματα ήταν πολύ διαφορετικά. Οπότε προτείνω ανεπιφύλακτα την αλλαγή γλώσσας σε όλους.

Στον οπτικό τομέα το παιχνίδι υπερέχει. Στο PS5 Pro, όπου και δοκιμάστηκε, υπάρχει αρκετή ομαλότητα στα καρέ του παιχνιδιού, παρά τα υπερβολικά πράγματα που γίνονται στην οθόνη μας. Προσωπικά βρήκα σταθερά 60FPS αλλά δεν μπορώ να πω το ίδιο για τη βασική κονσόλα ή στο PC. Τα τοπία του είναι αρκετά πανέμορφα όπως και οι λεπτομέρειες στους χαρακτήρες αλλά και στους εχθρούς.

Το Final Fantasy XV είναι προσωπικά το αγαπημένο μου παιχνίδι. Μόλις έμαθα 10 χρόνια πριν, πως θα βγει ένα παιχνίδι όμοιο του, είχα μια εξαιρετική ανυπομονησία. Από το πρώτο gameplay trailer, ήμουν αρκετά ενθουσιασμένος αλλά δεν περίμενα με τίποτα το κακό voice acting, τα δυσάρεστα enemy encounters και την αδιάφορη ιστορία του. Περίμενα όμως τις θετικές πτυχές του όπως το υπέροχο combat, την ομαλή ροή και τα πανέμορφα τοπία του.

Σε γενικές γραμμές το Lost Soul Aside είναι ένας τίτλος για fan του είδους χωρίς να προσφέρει τίποτα άλλο πέρα από ένα ικανοποιητικό combat και eye candy. Η αδιάφορη ιστορία του, του αποτρέπει να καταφέρει κάτι καλύτερο, από ότι του αξίζει, έχοντας περάσει 10 χρόνια στο καζάνι. Το παιχνίδι ίσως θα έλαμπε αν ήταν open world ώστε να αποκτήσει ένα μικρό replayability καθώς απέχει από αυτό.

Το Lost Soul Aside μπορεί να φανεί σε μερικούς αρκετά γνώριμο χάρη στο gameplay του, αλλά επιφυλακτικά καθώς η αδιάφορη ιστορία του, μπορεί αναστατώσει μια μερίδα παικτών. Παρέχει όμως μια όμορφη εμπειρία σε gameplay, και στο οπτικοακουστικό τομέα.