Αν υπάρχει ένα Assassin’s Creed που οι fans της σειράς ζητούσαν επίμονα, αυτό είναι ένα Assassin’s Creed στην Ιαπωνία. Από τα πρώτα χρόνια της σειράς, ήταν ένα θέμα συζήτησης. Αφού η Ubisoft για καιρό δεν το παρέδιδε, άλλα studios κάλυπταν την ανάγκη αυτή κατά καιρούς. Παρά τις προσπάθειες, λίγα κατάφεραν να πλησιάσουν την αίσθηση της σειράς, αλλά στο τέλος παρέμεναν διαφορετικά. Τελικά, έπειτα από δεκαετίες αναμονής και επιμονής, η Ubisoft βάζει στοίχημα – πρώτα με τον εαυτό της και έπειτα με το κοινό της – ότι θα καταφέρει να προσφέρει μια αυθεντική ιαπωνική εμπειρία στο Assassin’s Creed. Έτσι, το Assassin’s Creed Shadows γίνεται πραγματικότητα.

Το παιχνίδι αναπτύχθηκε από τη Ubisoft Quebec, την ομάδα πίσω από το Assassin’s Creed Odyssey, και υπόσχεται μια φιλόδοξη επιστροφή σε ένα ιστορικό setting που μοιάζει ιδανικό για τη σειρά. Με σκηνικό την περίοδο του πολέμου του Sengoku στην Ιαπωνία, το Shadows μας βάζει στα παπούτσια δύο διαφορετικών χαρακτήρων, για πρώτη φορά μετά το Assassin’s Creed Syndicate, του θρυλικού Αφρικανού σαμουράι Yasuke και της Naoe, μιας νεαρής shinobi.

Οι δύο πρωταγωνιστές, Yasuke και Naoe, όχι μόνο προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές τάξεις, αλλά έχουν και εντελώς ξεχωριστές προσωπικότητες. Αυτό συνεπάγεται με διαφορετικές αποστολές και προσέγγιση στο gameplay και μια ποικιλία στο πως αλληλεπιδρούν με τον κόσμο του παιχνιδιού. Αυτό είναι μόνο η αρχή του νήματος μιας και έχουμε να κάνουμε και με δύο διαφορετικά στυλ μάχης, αφού το Assassin’s Creed Shadows παρουσιάζει δύο ξεχωριστά στυλ μάχης. Ο Yasuke ενσαρκώνει την ωμή δύναμη ενός samurai, πολεμώντας με τιμή και αντικρίζοντας τους εχθρούς του στα μάτια, ενώ η Naoe είναι μια αθόρυβη, σβέλτη, θανατηφόρα ninja, που κινείται στις σκιές και εξοντώνει τους στόχους της με ακρίβεια και ταχύτητα.

Πέρα όμως από την ιστορία και τους ήρωες που ακολουθούμε, το Assassin’s Creed Shadows έρχεται εξελιγμένο, συστήνει νέα πράγματα στη σειρά, δείχνει βελτιώσεις στο stealth και την A.I του. Βάζει στο τραπέζι μερικά νέα στοιχεία που βοηθούν τη σειρά να πάει ένα βήμα παραπέρα όπως στο stealth και στο σύστημα μάχης, μας παρουσιάζει έναν ζωντανό κόσμο που αλλάζει δυναμικά ανάλογα με τις συνθήκες και τις εποχές. Όμως, όσο και αν αυτά εντυπωσιάζουν στη θεωρία, το ερώτημα παραμένει: μπορεί το Assassin’s Creed Shadows να κερδίσει το στοίχημα που θέτει και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες που έχουμε από τη σειρά και από ένα παιχνίδι με ninja και samurai; Ή μήπως θα χαθεί στη σκιά των προκατόχων του;

To Assassin’s Creed Shadows διαδραματίζεται στην Ιαπωνία του 16ου αιώνα, σε μία ταραχώδη περίοδο γεμάτη πολέμους, πολιτικές αναταράξεις και την άνοδο του άρχοντα Oda Nobunaga, του θρυλικού πολέμαρχου που επιδίωξε να ενοποιήσει τη χώρα. Η πλοκή εκτυλίσσεται γύρω από την καταδίωξη των Shinbakufu, μια μυστική οργάνωση, βαθιά ριζωμένη στη κοινωνία η οποία και κινεί πραγματικά τα νήματα. Η ιστορία, γεμάτη ίντριγκα και ανατροπές ακολουθεί δύο πρωταγωνιστές με εντελώς ξεχωριστά υπόβαθρα και στόχους που στο τέλος όμως ενώνονται για το κοινό καλό. Καθώς η Ιαπωνία αλλάζει, οι δρόμοι τους συγκρούονται και οι αποφάσεις τους καθορίζουν την πορεία της ιστορίας. Το παιχνίδι εξερευνά τις διαφορετικές τους ιδεολογίες, τη σύγκρουση μεταξύ της τιμής και δόξας των σαμουράι και της ανάγκης των shinobi για εκδίκηση και επιβίωση στις σκιές.

Η Naoe, είναι μια shinobi από το κρυφό χωριό Iga, που αναζητά εκδίκηση έναντι στους υπαίτιους της πτώσης της φατρίας της και τη δολοφονία του πατέρα της. Από μικρή διδάχτηκε να κινείται στις σκιές και να ακολουθήσει τα ίδια πατήματα με εκείνον. Είναι ειδική στο stealth, σκοτώνει αθόρυβα με εργαλεία και το Hidden Blade που της δόθηκε. Η ηρωίδα ψάχνει να αποκαταστήσει την τιμή της οικογένειας της και να ανακαλύψει την αλήθεια για το παρελθόν της μητέρας της.

Από την άλλη, ο Yasuke δείχνει να είναι λίγο πιο περίπλοκος χαρακτήρας λόγο του παρελθόν του αλλά δυστυχώς το παιχνίδι δε μας προδίδει πολλά για αυτό, ή τουλάχιστον είναι κάτι που θα δούμε άλλη στιγμή. Βασίζεται σε πραγματικό ιστορικό πρόσωπο και είναι ο πρώτος Αφρικανός σαμουράι της Ιαπωνίας. Έφτασε στον τόπο μέσω Πορτογάλων εμπόρων και ιεραποστόλων, και όταν ο Oda Nobunaga αναγνώρισε την αξία του, τον πήρε στο πλευρό του, καθιστώντας τον έναν δυνατό πολεμιστή και έμπιστο σύμμαχο. Ο Yasuke βλέπει τον άρχοντα του ως ενός είδους πατρικής φιγούρας και θεωρεί χρέος του να τον υπηρετεί.

Σε αυτό το σημείο νομίζω πρέπει να αναφερθούμε για τον ελέφαντα στο δωμάτιο. Η επιλογή της Ubisoft να χρησιμοποιήσει αυτόν τον χαρακτήρα τη βρίσκω εξαιρετική. Όχι μόνο προβάλλει έναν άγνωστο για πολλούς ιστορικό θρύλο, αλλά προσφέρει και έναν χαρακτήρα που ξεφεύγει από τα συνηθισμένα, κάτι που βρίσκω ιδανικό. Θεωρώ πως το παιχνίδι, διαφορετικά δε θα είχε το ίδιο ενδιαφέρον και δυναμική. Ο Yasuke είναι το αλάτι που νοστιμίζει το φαγητό και δίνει το κάτι παραπάνω στον κόσμο του Shadows. Πιστεύω πως το παιχνίδι δε θα ήταν το ίδιο χωρίς αυτόν αφού έχει γίνει μάλιστα και μεγάλο θέμα συζήτησης. Η ιστορία του δεν περιστρέφεται γύρω από την αφρικανική του καταγωγή όπως θα περίμεναν πολλοί. Σίγουρα υπάρχουν μερικές αναφορές εδώ και εκεί αλλά το βάρος πέφτει στη φήμη του ως σαμουράι και όχι ως ξένος.

Το βασικό σενάριο σε γενικά πλαίσια είναι καλογραμμένο, μας παρουσιάζει τη ζωή της Ιαπωνίας εκείνης της εποχής και τους ανθρώπους εν μέσω αναταράξεων. Η αφήγηση εξερευνά θέματα εκδίκησης, απώλειας και αναζήτησης ταυτότητας για τους δύο ήρωες. Κάθε χαρακτήρας που συναντούμε ξεχωρίζει και είναι μοναδικός. Το Main Story διαρκεί κοντά στις 40 ώρες, μια διάρκεια που ικανοποιεί και με το παραπάνω. Αν κάποιος ψάχνει το ποσοστό ολοκλήρωσης 100% τότε νομίζω πως ακόμη άλλες τόσες προστίθενται στο νερό. Μάλιστα νομίζω είναι από τις λίγες φορές που τα side missions δεν γίνονται τόσο repetive, αλλά και να γίνονται συγχωρούνται. Στο τέλος, γίνεται μια μικρή κοιλιά με τις διάφορες πλοκές και χαρακτήρες που καθένας οδηγεί στο δικό του μονοπάτι με αποστολές.

Εδώ κάπου πρέπει να αναφέρουμε και το canon mode, το οποίο καταργεί την ελευθερία του παίκτη να πάρει αποφάσεις. Είναι ο “επίσημος τρόπος” για να παίξεις το παιχνίδι και να ακολουθήσεις το γραμμικό σενάριο, αφαιρώντας διαλόγους αλλά και τη δημιουργία σχέσεων μεταξύ των χαρακτήρων. Αν και είναι ο σωστός τρόπος παιχνιδιού, εγώ επέλεξα να μη το ακολουθήσω και να αναπτύξω μια διαφορετική περιπέτεια. Ωραία πινελιά από πλευράς των developer.

Μετά από πολύ καιρό στη σειρά έχουμε διπλή προσέγγιση πρωταγωνιστών, με δυνατότητα εναλλαγής μεταξύ των δύο χαρακτήρων. Όπως είναι γνωστό καθένας προσφέρει στο τραπέζι το δικό του στυλ παιχνιδιού, διατηρώντας το ενδιαφέρον αμείωτο. Αυτή είναι και η ραχοκοκαλιά του Assassin’s Creed Shadows. Μπορούμε να επιλέξουμε ποιον θα χρησιμοποιήσουμε ανά πάσα στιγμή, εκτός από συγκεκριμένες αποστολές όπου το σενάριο απαιτεί έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα.

Η Naoe επικεντρώνεται στο stealth και την ευελιξία. Είναι πιο σβέλτη, σκαρφαλώνει με ευκολία και χρησιμοποιεί μικρότερα όπλα όπως λεπίδες, grappling hook, kunai και shuriken. Προσελκύει τους στόχους της για να τους εκτελέσει από κοντά. Τα εργαλεία της δουλεύουν τόσο στον αντιπερισπασμό των εχθρών όσο και στο να επιτεθεί από μακριά. Tο combat της ninja είναι πιο κλειστό και προσωπικό, γρήγορο και θανάσιμο αν και της λείπει η δύναμη. Ωστόσο υπάρχουν όπλα όπως το kusarigama που είναι κάτι σαν δρεπάνι ή λεπίδα με αλυσίδα ώστε να κρατάει απόσταση από τη μάχη ενάντια σε πιο μεγαλόσωμους εχθρούς. Χτυπάει μοχθηρά, μέσα από τις σκιές και αν και μικρόσωμη είναι θανατηφόρα.

O Yasuke όπου είναι οι μυς του παιχνιδιού και όλα όσα δεν είναι η Naoe, δεν μπορεί να κρυφτεί εύκολα και το παρκούρ του είναι αδέξιο, κάτι που φαίνεται και στα animations. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να κρυφτεί, καθώς είναι μέρος της φρουράς. Οι φρουροί του δείχνουν σεβασμό, σε αντίθεση με τη Naoe, αλλά όταν απαιτείται, πρέπει να κινηθεί στρατηγικά. Η μάχη του Yasuke αφήνει μερικά περιθώρια απόστασης από τον εχθρό του αφού χρησιμοποιεί βαρύτερα όπλα και ξίφη, δόρυ naginata για πιο μακριά και γρήγορα χτυπήματα ενώ είναι και ο μόνος που χρησιμοποιεί ranged weapons όπως τόξο για να βρίσκει στόχους στα κρυφά αλλά και ένα teppo, μια καραμπίνα η οποία είναι πιο αποτελεσματική αλλά κάνει θόρυβο.

Όσο κυλάει το παιχνίδι οι επιλογές μας διευρύνονται με το RPG system που υιοθετεί και έχει γίνει αναπόσπαστο κομμάτι από τη σειρά. Οι ήρωες ανεβαίνουν level ολοκληρώνοντας main και side quests που σημαίνει πως έχουν πρόσβαση σε πιο προηγμένο εξοπλισμό. Στο skill tree αποκτούν νέες δυνατότητες οι οποίες χωρίζονται για κάθε τύπου όπλου και ικανοτήτων ξεχωριστά έναντι των knowledge points. Οι πόντοι αυτοί αποκτούνται σχετικά εύκολα είτε μετά την κατάληψη των fortress και άλλων δραστηριοτήτων που βρίσκονται παντού πάνω στον χάρτη. Το παιχνίδι καλύπτει μια ευρεία γκάμα επιλογών για τον καθένα, δίνοντας ποικιλία στη προσέγγιση του gameplay και τις ανάγκες κάθε αποστολής.

Βρήκα τον εαυτό μου να διασκεδάζει εξίσου και με τους δύο χαρακτήρες, χωρίς να μπορώ να ξεχωρίσω κάποιον ως καλύτερο. Αφήνω στη δική σας κρίση ποιος σας ταιριάζει περισσότερο παικτικά. Ο Yasuke με την ωμή του δύναμη, είναι ικανός να διαμελίσει τους εχθρούς του και να πάρει κεφάλια, κάτι που βρήκα συναρπαστικό την πρώτη φορά. Παρότι η ποικιλία των εκτελέσεων είναι περιορισμένη, κάθε φορά η αίσθηση είναι εξίσου ικανοποιητική. Επιπλέον, η Ubisoft δίνει προσοχή σε μικρές λεπτομέρειες, όπως το γεγονός ότι ο Yasuke κοιτάει τους εχθρούς του στα μάτια πριν τους εκτελέσει, τιμώντας τους. Ίσως γι’ αυτό να τείνω λίγο περισσότερο προς εκείνον.

Η Ubisoft, φαίνεται πως πρόσεξε ιδιαίτερα το κομμάτι της A.I. Το παιχνίδι φαίνεται πιο απαιτητικό αυτή τη φορά με τους εχθρούς να μη συγχωρούν πολλά λάθη, τόσο όταν κινείσαι μέσα στο σκοτάδι όσο και όταν τους αντιμετωπίζεις κατά μέτωπο. Υπάρχει εξέλιξη σε σχέση με το προηγούμενο παιχνίδι και φαίνεται πως η εταιρεία άκουσε το feedback της κοινότητας. Δε μπορώ να πω πως το παιχνίδι δεν έχει απαιτήσεις από εμάς, χρειάζεται στρατηγική, καλό εξοπλισμό και καλή γνώση του περιβάλλοντος για να έχουμε το πάνω χέρι.

Στο χειρισμό, δεν υπάρχει κανένα παράπονο. Όλα κυλούν ομαλά και κάθε ήρωας έχει τη δική του ξεχωριστή αίσθηση. Η Naoe είναι πιο ελαφριά και ευέλικτη, ενώ ο Yasuke κινείται με βαριά βήματα, κάτι που αποτυπώνεται τόσο στην περιήγηση όσο και στη μάχη που είναι στιβαρή. Αν έπρεπε να εντοπίσω ένα αρνητικό σημείο, θα ήταν η εναλλαγή μεταξύ όπλου και “μαζέματος”. Πάνω στην έξαψη της μάχης, βρέθηκα αρκετές φορές να κρύβω το katana αντί να αλλάζω στο naginata. Παρόλα αυτά, ο χειρισμός ανταποκρίνεται όπως πρέπει, προσφέροντας μια ικανοποιητική εμπειρία. Τέλος, δε μπορώ να πω πως έχω δει βελτιώσεις ειδικά στο παρκούρ από το προηγούμενο κεφάλαιο της σειράς όμως όλα ανταποκρίνονται όπως πρέπει και με μεγάλο αίσθημα ευχαρίστησης μάλιστα.

Ο τίτλος επίσης εκμεταλλεύεται και τις λειτουργίες του DualSense με το haptic feedback να ενεργοποιείται στη βροχή, στα βαριά βήματα του Yasuke αλλά και τα trigger effects κατά τη χρήση του τόξου. Εντυπωσιακή είναι και η χρήση του ηχείου του χειριστηρίου, καθώς λεπτομέρειες όπως ο ήχος της διασταύρωσης των ξιφών ακούγονται μέσα από αυτό, κάτι που θα χανόταν αν προερχόταν αποκλειστικά από την τηλεόραση.

Το παιχνίδι φέρνει αρκετές νέες προσθήκες, με τις περισσότερες να είναι καλοδεχούμενες. Εκτός από τις διαφορετικές προσεγγίσεις μάχης και την εναλλαγή εποχών που θα δούμε στη συνέχεια, εισάγεται ένα νέο σύστημα καταστροφής, το οποίο ήταν αναγκαίο και ήρθε για να μείνει. Πλέον, το περιβάλλον είναι καταστρέψιμο, ενισχύοντας την εμπειρία του gameplay σε μεγάλο βαθμό. Ακόμη και η απλή δυνατότητα κοψίματος φραχτών από μπαμπού για ενέδρες σε στρατόπεδα προσθέτει ένα satisfying στοιχείο. Αν και σε άλλα παιχνίδια αυτό θεωρείται δεδομένο, εδώ είναι μια καλοδεχούμενη λειτουργία που μπορεί να εξελιχθεί στο μέλλον.

Μια ακόμη σημαντική προσθήκη είναι το Wanted system, κάτι παραπλήσιο με αυτό του GTA. Είναι ένα σύστημα καταζητούμενου όπου όταν ο παίκτης εντοπιστεί σε κάποιο φρούριο, ένας συναγερμός ειδοποιεί τους εχθρούς, οι οποίοι αυξάνονται σε αριθμό. Αυτό ισχύει για κάθε έναν από τους δύο πρωταγωνιστές ξεχωριστά. Επιπλέον, μέχρι την αλλαγή της επόμενης εποχής, οι εχθροί συνεχίζουν να καταδιώκουν τον παίκτη εν ψυχρό. Αν και η ιδέα πίσω από αυτό το σύστημα είναι ξεκάθαρη, η εκτέλεση του είναι αμφιλεγόμενη, καθώς είναι εύκολο να αποφύγει κάποιος τη μάχη ή να εμπλακεί και να ανοίξει τον δρόμο του χωρίς ιδιαίτερη πρόκληση. Ίσως στο μέλλον να βελτιωθεί αν δε καταργηθεί εντελώς.

Για πρώτη φορά στη σειρά, επιτρέπεται η διαμόρφωση του αρχηγείου μας. Το παιχνίδι προσφέρει πολλές επιλογές customization, με το αποκορύφωμα να είναι η δυνατότητα διακόσμησης και χτισίματος σύμφωνα με τις προτιμήσεις του παίκτη. Ξοδεύοντας πόρους που έχουν συλλεχθεί, μπορούμε να αναβαθμίσουμε διάφορες πτυχές του, όπως το σιδηρουργείο για τη βελτίωση του εξοπλισμού μας. Από εδώ επίσης αναβαθμίζουμε τη φατρία μας η οποία μας βοηθάει σε διάφορες καταστάσεις μέσα στον κόσμο του παιχνιδιού.

Τέλος, η Ubisoft μας συστήνει το Animus Hub, ένα κέντρο όπου μπορούμε να εκκινήσουμε τα τελευταία παιχνίδια της σειράς, να δούμε πληροφορίες για αυτά και τους χαρακτήρες τους. Επιπλέον μπορούμε να αποκτήσουμε ειδικές αποστολές, να ξοδέψουμε κλειδιά για αντικείμενα που δεν υπάρχουν in-game. Σύμφωνα με την Ubisoft, το Animus Hub θα αναπτύσσεται συνεχώς με την πάροδο του χρόνου.

Ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία του Shadows και προσωπικό αγαπημένο μου είναι ο κόσμος του παιχνιδιού. Πρόκειται για έναν ζωντανό κόσμο, που αντικατοπτρίζει πιστά την Ιαπωνία της εποχής εκείνης. Από τα πανέμορφα και ρεαλιστικά τοπία, την αρχιτεκτονική των ναών έως και τις φτωχοκαλύβες στα χωριά και με τα κτήρια των πόλεων, τη χλωρίδα, την πανίδα και τους ανθρώπους, ο κόσμος του Assassin’s Creed Shadows δε σταματά να μαγεύει. Δεν υπερβάλλω όταν λέω πως σε κάθε βήμα κρύβεται και κάτι καινούργιο. Ένα shrine, μερικά ζώα, ένα ρυάκι, ένα παραδοσιακό γεφυράκι, ένα εντυπωσιακό NPC. Είναι πολλές οι φορές που ακολουθώντας ένα quest βρήκα τον εαυτό μου να λοξοδρομεί επειδή εμφανίστηκε κάτι καινούργιο στη πυξίδα ή επειδή σταμάτησα να θαυμάσω κάποιο σημείο. Το παιχνίδι δε σταματάει να μας δίνει περιεχόμενο και αυτό νομίζω το αποδεικνύουν και τα screenshots που βλέπετε στο κείμενο. Βλέπουμε έναν από τους πλουσιότερους κόσμους της σειράς Assassin’s Creed, με αστέρευτη ομορφιά που δεν σε αφήνει να βαρεθείς.

Η εναλλαγή των εποχών προσθέτει ακόμα περισσότερη ποικιλία. Εκτός από την εμφάνιση των τοπίων, το τερέν παρουσιάζει επίσης αλλαγές οι οποίες μάλιστα επηρεάζουν και το τρόπο του παιχνιδιού εκτός από τον κόσμο του αισθητικά. Το χειμώνα, το μεγαλύτερο μέρος του χάρτη είναι σκεπασμένο από χιόνι και σημεία που αποτελούνται από νερό είναι παγωμένα. Έτσι δημιουργείται στο έδαφος και ένα στρώμα κάλυψης αλλά ταυτόχρονα, το πυκνό χιόνι μας εμποδίζει στο να τρέξουμε, ενώ οι παγωμένες επιφάνειες γλιστρούν και δυσκολεύουν τη μετακίνηση.

H Ubisoft μας δείχνει τη δουλειά και το μεράκι που έριξε πάνω σε αυτό το παιχνίδι από τη πρώτη κιόλας εικόνα. Δε χωρά αμφιβολία πως ο κόσμος του είναι πανέμορφος. Ένας οπτικός τομέας ο οποίος είναι αψεγάδιαστος και αν υπάρχουν λάθη δεν είναι εμφανή. Οπτικά, το παιχνίδι είναι εντυπωσιακό, με ρεαλιστικό φωτισμό, λεπτομερείς χαρακτήρες και αντικείμενα που ζωντανεύουν την κουλτούρα του 16ου αιώνα. Είναι ένα παιχνίδι γεμάτο λεπτομέρειες που θέλει ώρες ολόκληρες για να ανακαλυφθούν και να εκτιμηθούν όπως τους αξίζει.

Δοκίμασα και τα τρία modes απόδοσης, αλλά κατέληξα στο performance mode, καθώς η γρήγορη δράση του παιχνιδιού το απαιτεί. Αν κάποιος θέλει να απολαύσει την εικόνα, το quality mode είναι ιδανικό. Το παιχνίδι έτρεξε άψογα στο PlayStation 5, αν και γνωρίζω πως η έκδοση του PC θα αποδίδει ακόμη καλύτερα. Το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό, με πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων της κονσόλας.

Στα του ήχου, τα ηχητικά εφέ είναι ρεαλιστικά και σε συνεπαίρνουν αμέσως. Από το θρόισμα των φύλλων και τα τρεχούμενα νερά, από το ambient των μοναχών στους ναούς έως και τους κραδασμούς των katana και τις ομιλίες στο background από NPCs, ο ήχος του παιχνιδιού σε βυθίζει στον κόσμο του. Μεγάλη βάση φαίνεται πως δόθηκε και στο soundtrack του παιχνιδιού, το οποίο συνδυάζει τη παραδοσιακή Ιαπωνική κουλτούρα και ήχους Άπω Ανατολής με στοιχεία EDM και trap. Αν και αυτή η μοντέρνα προσέγγιση δεν βρίσκεται παντού, μπορεί να ξενίζει, στην πράξη όμως δένει απόλυτα με την ατμόσφαιρα. Ιδιαίτερα σε μάχες, κάποια κομμάτια προσδίδουν έξτρα ένταση και δυναμισμό, κάνοντας το ένα από τα πιο ξεχωριστά soundtracks της σειράς. Προσωπικά ήδη το ξεχώρισα και το έχω ως ένα από τα αγαπημένα μου. Αξίζει να του ρίξετε μια ματιά. Τέλος, η ψυχή του παιχνιδιού, είναι οι ερμηνείες και το voice acting, τόσο στο Αγγλικό όσο και στο Ιαπωνικό dub με το δεύτερο να κάθεται ίσως λίγο καλύτερα στο αυτί μιας που είναι πιο πιστό και με τη θεματολογία.

Μόνο μου προσωπικό παράπονο με τον τίτλο; Έπαψε να θυμίζει Assassin’s. Το νεότερο κεφάλαιο της σειράς είναι εξαιρετικό και σε πολλούς τομείς ανώτερο από τους πρόσφατους τίτλους της σειράς, όμως οι αναφορές στην αδελφότητα των Assassins έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο. Χωρίς να μπω σε spoilers, η ιστορία δεν εμβαθύνει στο guild, αν και η κορύφωση υπονοεί εξελίξεις προς αυτή την κατεύθυνση. Όσο διασκέδασα και απορροφήθηκα από τον κόσμο του Shadows, συχνά ένιωθα πως δεν παίζω ένα Assassin’s Creed παιχνίδι, παρά μόνο σε ορισμένες συγκεκριμένες στιγμές. Δυστυχώς, η εποχή πριν το Syndicate δε φαίνεται να επιστρέφει σύντομα.

Η Ubisoft Quebec με το Assassin’s Creed Shadows μας παρουσιάζει τον καλύτερο της εαυτό και πιστεύω ακράδαντα πως κέρδισε το μεγάλο στοίχημα. Καταφέρνει να αποτυπώσει άψογα την ιαπωνική κουλτούρα και μας παραδίδει ένα αξιέπαινο παιχνίδι. Πρόκειται για μία ατόφια και απολαυστική εμπειρία χωρίς προβλήματα. Είναι ένα παιχνίδι που αξίζει να βρίσκεται στη συλλογή κάθε φαν της σειράς, αλλά και όσοι αγαπούν τα παιχνίδια ίδιας θεματολογίας οφείλουν να δώσουν μια ευκαιρία στο Shadows. Ακόμα και αν δεν έχετε επαφή με το lore των Assassin’s Creed, το Shadows αποτελεί έναν εξαιρετικό τρόπο να εισαχθείτε σε αυτό το σύμπαν.

Το περιεχόμενο του Assassin’s Creed Shadows είναι αστείρευτο, συνεχώς μας παρουσιάζει πράγματα που είναι όλα θετικά. Η Ubisoft μας παραδίδει μια ατόφια εμπειρία δράσης η οποία φαίνεται πως έχει δημιουργηθεί με φροντίδα και μεράκι. Είναι, όμως, ένα Assassin’s Creed παιχνίδι; Η σύντομη απάντηση είναι όχι. Είμαστε κοντά; Η απάντηση είναι ναι. Αν η Ubisoft αποφασίσει να επιστρέψει στις ρίζες της σειράς στα επόμενα κεφάλαια, τότε πιστεύω πως έχει όλα τα εφόδια να το πετύχει. Παρόλο που το Shadows αποκλίνει από τον κλασικό Assassin’s χαρακτήρα, παραμένει μια εξαιρετική προσθήκη τόσο για τη σειρά όσο και για το οπλοστάσιο της Ubisoft.